ՀԱՍԿՔ
Առն միոջ էին երկու որդիք: Մին ի նոցանէ յոյլ էր եւ սնափառ, միւսն (մեւսն)` վաստակասէր եւ հեզ: Եւ մինչ անդրանիկն ամբարտաւան զկծեցուցանէր յոխորտ բանիւք զսիրտ կրտսեր եղբօրն, լուաւ զայն հայր նոցա եւ արկ (էարկ) առակ մի այսպէս.
«Ի ժամանակի յորում հնձողք պատրաստէին զմանգաղս ի հունձս, մի ի հասկացն ամբարձեալ զգլուխ իւր ի վեր` սնափառութեամբ իւիք ծաղր առնէր զայլս` որոց գլուխքն խոնարհեալ կային յերկիր»:
Յայնժամ ոմն ի նոցանէ խօսեցաւ եւ ասէ.
«Թէ էր քո գլուխ ատոք ի ցորեան` ոչ այնքան ի վեր ամբառնայիր զայն»:
«Ի սնամէջ խելապատակս լայնանիստ բնակէ հպարտութիւն»:
Առն միոջ էին երկու որդիք:
Մի տղամարդ ուներ երկու որդի
Մին ի նոցանէ յոյլ էր եւ սնափառ, միւսն (մեւսն)` վաստակասէր եւ հեզ:
Մեկը ծույլ էր, իսկ մյոսը աշխատասեր և հեզ:
Եւ մինչ անդրանիկն ամբարտաւան զկծեցուցանէր յոխորտ բանիւք զսիրտ կրտսեր եղբօրն, լուաւ զայն հայր նոցա եւ արկ (էարկ) առակ մի այսպէս.
Եվ մինչև առաջին որդին ամբարտավան ծաղրում էր վատ բառեր փոքր եղբորն ու լցնում էր նրա սիրտը՝ հայրը այդ ժամանակ լսում և պատմում է մի այսպիսի առակ։
«Ի ժամանակի յորում հնձողք պատրաստէին զմանգաղս ի հունձս, մի ի հասկացն ամբարձեալ զգլուխ իւր ի վեր` սնափառութեամբ իւիք ծաղր առնէր զայլս` որոց գլուխքն խոնարհեալ կային յերկիր»:
Եվ մինչև առաջին որդին ամբարտավան ծաղրում էր վատ բառեր փոքր եղբորն ու լցնում էր նրա սիրտը՝հայրը այդ ժամանակ լսում է և պատմում է մի այսպիսի առակ։
Յայնժամ ոմն ի նոցանէ խօսեցաւ եւ ասէ.
Այժմ մեկը նախատելով պատմում էր և ասում․
«Թէ էր քո գլուխ ատոք ի ցորեան` ոչ այնքան ի վեր ամբառնայիր զայն»:
Թե քո գլուխն լի է ցորենով, բայց ոչ այնքան վեր է ինչքան բարձր է ձայնը։
«Ի սնամէջ խելապատակս լայնանիստ բնակէ հպարտութիւն»
Այդ սնահավատ ուղեղիտ մեջ լայն բնակվում է հպարտությունը։